1 december is de jaarlijkse Wereldaidsdag. Sinds 1988 is deze dag een herinnering geweest aan de aidspandemie en heeft zij de aandacht gevestigd op het HI-virus en de hiv-preventie. Maar waar gaat HIV eigenlijk over? Is de ziekte nog steeds relevant? Kunnen hetero's ook besmet zijn? En wat is de beste manier om jezelf te beschermen tegen infecties? Ik, Michael, Product Manager bij Junglück, zoek deze en vele andere vragen over HIV & AIDS op in deze blogpost voor Wereldaidsdag. Naast een aantal feitencontroles op HIV en actuele cijfers, bespreek ik ook mijn persoonlijke relatie met HIV als een openlijk homoseksuele man en leg uit waarom Wereldaidsdag niet tot het verleden behoort.
HIV & AIDS - Wat is wat?
HIV staat voor "humane immunodeficiëntievirus." HIV is daarom het ziekteverwekkertje en niet de ziekte zelf. Als een hiv-infectie echter niet behandeld wordt, kan dit op lange termijn leiden tot aids, de eigenlijke ziekte. AIDS staat voor "verworven immuundeficiëntiesyndroom." AIDS wordt gekenmerkt door een permanent verzwakt immuunsysteem. Als gevolg daarvan kunnen andere pathogenen die ons immuunsysteem anders zou afvechten zich vrij ontwikkelen en zelfs gewone ziekten zoals een verkoudheid of griep kunnen fataal zijn.
Wat doet HIV in ons lichaam?
Het HI-virus valt ons immuunsysteem aan door de zogenaamde 'T helpercellen' te infiltreren en als gastheer te gebruiken. De T-helpercellen maken deel uit van het eigen afweersysteem van het lichaam en staan ook bekend als "killercellen," omdat hun taak is om pathogenen te elimineren. Ze zijn ook een soort task force van het immuunsysteem, d.w.z.. Ze vertellen de andere cellen wat ze moeten doen.
HIV valt deze helpercellen aan en verlamt daarmee het commandocentrum van onze immuunverdediging. Als pathogenen dan het lichaam binnengaan, kan het immuunsysteem niet langer de dingen in orde houden. In het ergste geval kan het lichaam niet langer ziekteverwekkers bestrijden.
Bijzonder verraderlijk: aids heeft een bijzonder lange incubatieperiode van 1-3 jaar. Dit betekent dat het een aantal jaren kan duren voordat de typische immunodeficiëntiesymptomen van AIDS na een HIV-infectie verschijnen. Als gevolg daarvan blijft de ziekte zelf voor een lange tijd onopgemerkt.
Geschiedenis van de AIDS pandemie - een 'homoziekte'?
Vandaag weten we: Iedereen, ongeacht leeftijd, geslacht en seksuele geaardheid, kan besmet zijn met HIV. Voor een lange tijd, echter, AIDS werd beschouwd als een "homoziekte" - een gerucht en vooroordelen die tot op de dag van vandaag. Vooral in de 1980Toen de ziekte voor het eerst onder de aandacht van het publiek kwam, waren het vooral homoseksuele en biseksuele mannen en transvrouwen die AIDS kregen. Lange tijd was het niet duidelijk waarom dit het geval was en waarom de ziekte blijkbaar alleen slachtoffers in de homogemeenschap opeist. Alleen met de komst van HIV-tests werd duidelijk dat vrouwen en heteroseksuele mannen ook besmet konden worden.
De paniek en hulpeloosheid in de homogemeenschap was alomtegenwoordig, terwijl het wereldpubliek er nauwelijks in geïnteresseerd was en aids zelfs door religieuze mensen werd geïnterpreteerd als een rechtvaardige straf voor de zonde van homoseksualiteit. Naast de ziekte zelf, moesten mensen ook de sociale gevolgen van een infectie vrezen; veel geïnfecteerde mensen verloren hun baan of werden uitgesloten van het openbare leven omdat het niet bekend was hoe de ziekte werd overgedragen. De AIDS-afdelingen in ziekenhuizen zijn in verval geraakt omdat veel medische medewerkers weigerden te dicht bij AIDS-patiënten te komen. In deze periode, het virus claimde ook veel beroemdheden slachtoffers zoals Freddie Mercury, Rock Hudson, Klaus Nomi en Leigh Bowery, om maar een paar te noemen.
Zelfs vandaag de dag wordt de aidscrisis nog steeds als bijzonder pijnlijk ervaren, vooral in de homogemeenschap. Het geslachtsleven van een hele generatie homoseksuele mannen werd gedomineerd door de angst voor infectie. Vele hedendaagse getuigen onthielden zich jarenlang van seks, terwijl het aantal begrafenissen en afscheidsreizen voor geliefden dramatisch toenam. Er was gewoon een gebrek aan onderwijs, onderzoek en destigmatisering, die helaas veel te laat kwam. Maar de AIDS pandemie heeft zich ook in het collectieve bewustzijn van de samenleving in het algemeen gebrand. Ik herinner me nog steeds duidelijk hoe de grootste zorg van mijn ouders was toen ik naar buiten kwam, dat ik op een dag zelf HIV zou krijgen. Of hoe vaak de ziekte ons curriculum als spook achtervolgde. Ik herinner me ook levendig mijn eerste HIV test en hoe irrationeel mijn angst voor een positief testresultaat was. Ik had net mijn eerste keer met mijn eerste vriendje gehad en het werd beschermd.
En zelfs vandaag ben ik nog steeds erg ontroerd als HIV en aids in de media worden besproken, ook al heb ik er geen directe persoonlijke band mee. Ik ben HIV-negatief, ken niemand die persoonlijk aan aids is overleden en nog veel te jong was in de 1990We moeten ons bewust zijn van wat er toen gebeurde. Toch raakt het onderwerp mij als openlijk homoseksuele man diep. Ik heb onlangs een serie gezien over de aidscrisis. Iemand had net iemand verloren en een vriend vroeg om hulp over hoe de persoon kon omgaan met hun verdriet. Ze gingen naar een heuveltje vol platte rivierstenen. Ze legde een steen in de hand van de persoon en zei dat elk van de stenen was gelegd door iemand die een geliefde aan het virus had verloren. Dat was het einde van mijn avond. Daarom is het zo belangrijk dat ik vandaag de dag meer aandacht aan HIV & AIDS geef, want zelfs vandaag de dag zijn er nog veel vooroordelen. Maar waarom is dat zo?
Transmissie
Om te begrijpen waarom de AIDS-pandemie vooral de homogemeenschap zo hard heeft getroffen, is het noodzakelijk om de kwestie van HIV-transmissieroutes te behandelen. Zoals reeds gezegd, weten we nu dat HIV niets te maken heeft met seksuele geaardheid of geslacht, maar veel meer met seksuele praktijken. Mannen die seks hebben met mannen (MSM) lopen in feite een groot risico, omdat het risico op infectie veel hoger is met onbeschermde anale gemeenschap dan met onbeschermde vaginale gemeenschap. Dit komt omdat het weefsel van de vagina veel resistenter is dan het darmslijmvlies. Het dient immers ook als geboortekanaal van onze soort. De darmslijmvlies, aan de andere kant, is veel gevoeliger en kleine bloedvaten kunnen snel worden beschadigd tijdens anale gemeenschap, waardoor bloed-tot-sperm contact mogelijk tijdens onbeschermde geslacht. HIV wordt daarom overgedragen via bloed en andere besmettelijke lichaamsvloeistoffen zoals sperma en vaginale afscheidingen. Transmissie via speeksel (bv. wanneer kussen) is niet mogelijk. De meest voorkomende transmissieroutes zijn daarom onbeschermde geslachtsgemeenschap en het gedeelde gebruik van spuiten voor drugsgebruik.
Hoe kan ik mezelf beschermen?
Om HIV te voorkomen moeten de veiligere geslachtsregels worden nageleefd. Dit betekent dat onbeschermde geslachtsgemeenschap moet worden vermeden en condooms of feminomen moeten worden gebruikt. Risicogroepen kunnen ook een geneesmiddel gebruiken om HIV-infectie te voorkomen, bekend als PrEP ("profylaxe pre-exposure"). Dit beschermt zowel tegen hiv als condooms indien correct gebruikt, maar biedt geen bescherming tegen andere SOA's. Preventiemaatregelen kunnen ook infecties voorkomen bij het gebruik van geneesmiddelen door gebruik van steriele naalden (zie SaferUse).
Ken je status!
Als u vaak van seksuele partner verandert, moet u ook regelmatig een HIV-test doen. Maar zelfs als je monogaam leeft of alleen zelden seks hebt, kan een test geen kwaad om te weten waar je staat. Voor de test wordt bloed van u afgenomen en getest op HIV in een laboratorium. U kunt de test gratis nemen bij HIV-gerichte medische praktijken, bij de gemeentelijke AIDS-serviceorganisaties en gezondheidscentra of tegen een vergoeding bij uw huisarts.
Status quo - hiv en aids vandaag
Zeer belangrijk: Een positief testresultaat betekent niet langer het einde van de wereld. Als hiv vroeg genoeg wordt gedetecteerd, kan het heel goed worden behandeld en met slechts 1-2 tabletten per dag is het mogelijk om een lang en gezond leven te leiden. Als de therapie goed werkt en u neemt de medicatie nauwgezet, uw virale belasting kan zelfs onder de detectiegrens. Dit betekent dat het virus niet langer kan worden gedetecteerd in een HIV-test en dat je niet langer besmettelijk bent voor anderen. Dit maakt het des te belangrijker dat deze veiligheid, deze kennis, ook wordt verspreid om het stigma rond HIV en aids verder te behandelen.
Over het geheel genomen is AIDS in verval, althans in de westerse wereld. Onderzoek naar een vaccin is al aan de gang. Eén ding is dus duidelijk: er is veel gebeurd sinds de jaren 80 en 90 en ik ben erg blij dat mijn generatie niet meer in dezelfde mate wordt beïnvloed. Binnen de gemeenschap, maar ook in veel andere delen van de samenleving, vindt steeds meer educatief werk plaats. Campagnes zoals Wereldaidsdag zijn uiterst belangrijk om mensen bewust te maken en te onderwijzen. En niet alleen in de LGBTQIA+ gemeenschap, maar ook onder heteroseksuelen. HIV en aids zijn iets dat elke seksueel actieve persoon aangaat.
Voor meer informatie en voorlichting over HIV, AIDS & SaferSex, kunt u terecht op de website van de Duitse AIDS-dienstorganisatie (www.aidshilfe.de).
Jouw Michael.
Bronnen
Duitse AIDS-dienstorganisatie: HIV / Aids . URL: https://www.aidshilfe.de/hiv-aids (Retrieved on 29.11.2021).
Duitse AIDS-dienstorganisatie: HIV-PrEP . URL: https://www.aidshilfe.de/hiv-prep (Retrieved on 25.11.2021).
Robert Koch Institute: HIV/AIDS: Belangrijkste gegevens en trends voor Duitsland en de federale staten . URL: https://www.rki.de/DE/Content/InfAZ/H/HIVAIDS/Eckdaten/Eckdaten.html (Retrieved on 25.11.2021).
Robert Koch Institute: 1981 tot 1990: AIDS - de politieke dimensie in de 1980s. URL: https://www.rki.de/DE/Content/Institut/Geschichte/Bildband_Salon/1981-1990.html (Opgehaald op 25.11.2021).
Wikipedia: AIDS. URL: https://de.wikipedia.org/wiki/AIDS (Retrieved on 29.11.2021)
Wereldaidsdag: Wat is Wereldaidsdag? . URL: https://www.worldaidsday.org/about/ (Retrieved on 24.11.2021).
